WP_20180507_14_01_32_Pro

Przedszkole Nr 118
z Oddziałami Integracyjnymi

ul. Nowolipie 31A
01-002 Warszawa
tel: (22) 838 49 35

Pomagając Innym - Pomagam Sobie

Cele:

  • uwrażliwienie na potrzeby innych ludzi i uświadomienie konieczności niesienia
    i pomocy;

  • kształtowanie umiejętności oceny postępowania własnego i kolegów w różnych sytuacjach codziennego życia- wdrażanie do zachowań akceptowanych społecznie;

  • tworzenie sytuacji sprzyjających wdrażaniu własnych sądów i opinii;

  • świadome podejmowanie decyzji, dotyczących ustalenia reguł postępowania w grupie;

  • budowanie poczucia bezpieczeństwa i zacieśnienia wzajemnej więzi koleżeńskiej w grupie;

  • rozpoznawanie i nawiązywanie uczucia własnego i innych kolegów;

  • wskazywanie i rozpoznawanie dotyku (dobry, zły);

  • obdarzanie zaufaniem nie tylko bliskich- członków rodziny, ale również nauczycielkę, policjanta, strażaka;

  • określanie cech charakteru osób dorosłych, którym powierzą dzieci swój sekret, do których mogą zwrócić się z pomocą;

  • poznanie zasad zachowania się w grupie;

  • rozwijanie poczucia odpowiedzialności za swoje postępowanie;

  • kształcenie uczucia przyjaźni i życzliwości;

  • uświadomienie dzieciom, że w ich otoczeniu są różne dzieci i każde jest ważne
    i nie powtarzalne.

Metody:

  • krąg, zabawowo- zdaniowa, problemowa, rozmowa kierowana, burza mózgów, scenki dramowe, samodzielnych doświadczeń zadań stawianych do wykonania, opowiadanie, metoda niedokończonych zdań, technika dyskusyjna „puste krzesło”.

Formy:

  • zajęcia z całą grupą;

  • praca w zespołach;

  • praca indywidualna.

Formy realizacji:

 

1. Zaproszenie do utworzenia koła piosenki pt.: „Wszyscy pięknie się witamy

Wszyscy pięknie się witamy I do kręgu zapraszamy. (2x).


 

2. Krótki trening interpersonalny- zabawa integracyjna pt.: „Imię z epitetem”.

Nauczycielka siedząca z grupą w kręgu, wypowiada swoje imię z pasującym do niej epitetem, np.: Dzień dobry jestem uczynna Wiola. Podaje przy tym dłoń dziecku siedzącemu po jej lewej stronie. Ono z kolei robi analogicznie, mówiąc do następnego uczestnika, np.: Cześć jestem wesoła Agnieszka, pogodna Ola, roztargniony Wojtek… Zabawa trwa do momentu przedstawienia się wszystkich dzieci.


 

3. Wprowadzenie do tematyki zajęć- wspólne ułożenie puzzli z hasłem „Dobroczynność”.

Dzieci tworzą układankę, dopasowując do siebie poszczególne jej elementy, odczytują ułożony napis i próbują określić znaczenie powstałego słowa.


 

4. Słuchanie wiersza „Warto pomagać innym”.

Treść wiersza ma zainspirować dzieci do odpowiedzi na następujące pytania:

    • Co to znaczy być dobry i uczynny dla innych?

    • Komu możemy pomagać i w jakich sytuacjach?

    • Dlaczego warto pomagać innym?

    • Co to znaczy, że „dobry czyn” powraca? (podaj przykłady).

Ustalenie myśli przewodniej utworu- „Udzielają pomocy, możemy oczekiwać jej od innych”.


 

5. Jak zareagowałabyś w podobnej sytuacji? Ustosunkowanie się dzieci do podanych scenek.

  • Mama prosi Cię o pomoc przy sprzątaniu mieszkania. Co robisz?

  • Koleżance w przedszkolu rozsypują się wszystkie kredki. Co robisz?

  • Twoja babcia dźwiga ciężką siatkę. Co robisz?

  • Twój kolega płacze, bo został pobity. Co robisz? Itp.

6. „Jak można pomóc naszej koleżance?” Próba rozwiązania problemu przez dzieci.

Nauczycielka przedstawia problem:

Jest mi przykro, bo niedawno usłyszałam, jak jedna dziewczynka z naszej grupy powiedziała swojej mamie, że nie chce chodzić do przedszkola, bo niektóre dzieci zachowują się źle”.

Sformułowanie problemu przez nauczyciela:

Jak powinniście się zachować, by dziewczynka chętnie chodziła do przedszkola i dobrze się tu czuła”? Burza mózgów- dzieci zgłaszają pomysły rozwiązania problemu.


 

7. Grupowy „kodeks postępowania”- wybieranie haseł (praca w zespołach).

Nauczycielka informuje, że każde dziecko ma prawo czuć się w przedszkolu dobrze i bezpiecznie. Żeby to było możliwe, wszyscy powinni postępować według pewnych zasad, czyli każdy musi wiedzieć, co mu wolno robić, a czego nie, jak powinien zachowywać się, by zgodnie żyć z innymi. Proponuje, więc ustalenie obowiązujących w grupie reguł i stworzenie tzw. „kodeksu postępowania”. W tym celu wybiera czterech liderów najlepiej czytających w grupie. Wręcza im serduszka w różnych kolorach. Pozostałe dzieci losują serduszka w tych samych kolorach i dołączają do swoich kolegów tworząc 4 zespoły. Każdy otrzymuje po sześć papierowych pasków z napisanymi hasłami. Liderzy grup odczytują je członkom grup, a następnie wspólnie wybierają te, które chcą mieć w kodeksie. Po zakończeniu zadania prezentują nauczycielce i wszystkim dzieciom wybrane hasła tj. głośno je odczytują i uzasadniają swój wybór. Po uzyskaniu aprobaty całej grupy, liderzy przyklejają paski z hasłami na dużym arkuszu brystolu z napisem: „NASZ KODEKS POSTĘPOWANIA”. Gdy wszystkie hasła zostaną już przyklejone, następuje głośne odczytanie całego kodeksu, a po złożeniu obietnicy przez dzieci, że będą, zachowywać się zgodnie z jego zasadami, każde z nich składa własnoręczny podpis. Nauczycielka wywiesza kodeks na widocznym miejscu w sali.

 

8. „Nasz parasol bezpieczeństwa”- wspólne wyznaczenie w sali specjalnego miejsca, będącego azylem dla dzieci.

Nauczycielka informuje, że każde z dzieci w razie potrzeby, tj. gdy w danym momencie poczuje się, źle będzie mu smutno, poczuje się niesprawiedliwie osądzone lub potraktowane źle przez innych itp. będzie mogło się schronić i poczekać na jej pomoc w specjalnym ochronnym miejscu, tj. pod zawieszonym parasolem. Następnie wszyscy wybierają miejsce, w którym nauczycielka przymocowuje „parasol bezpieczeństwa”.


 

9. Zabawa pt. „Kto w przedszkolu zachował się dobrze, a kto źle”

Nauczycielka umieszcza po przeciwnych stronach sali szablony: uśmiechniętego słoneczka i smutnej chmurki. Dzieci swobodnie poruszają się po sali w rytm tamburyna, a podczas przerw wysłuchują zdań nauczycielki o czyichś konkretnych zachowaniach, na które maja odpowiednio zareagować, tj. na właściwe zachowanie ustawić się pod słoneczkiem, zaś na zachowanie niewłaściwe pod chmurką.

Przykłady zachowań:

  • Jaś pożyczył koledze temperówkę;

  • Wojtek podstawił nogę Agacie;

  • Zosia pomaga Olkowi sprzątać klocki;

  • Paweł zabrał bez pytania samochodzik kolegi… itp.

10. Inscenizacje- przedstawienie krótkich scenek dramowych.

Nauczycielka tworzy grupki chętnych dzieci do zaprezentowania innym krótkich scenek. Zadaniem każdego zespołu jest przygotowanie i przedstawienie właściwego
i niewłaściwego zachowania się dzieci w przedszkolu. Dzieci z pomocą nauczyciela planują określoną sytuację, rozdzielają role, dobierają odpowiednie rekwizyty i przedstawiają wybrane zdarzenia. Po każdym przedstawieniu dzieci oglądające inscenizację wypowiadają się, czy zachowanie przedstawione w scence było prawidłowe, kulturalne, czy tez nie. Nauczycielka omawia wykonanie scenki, chwali, każda grupę za jej wykonanie.

 

11. Zabawa dydaktyczna- „Szukam przyjaciela

Dzieci losują wyciętą z papieru połówkę serca w jakimś kolorze. Następnie poruszają się w rytm muzyki. Gdy muzyka zamilknie szukają osoby, która ma drugą połowę serca w tym samym kolorze. Losowo dobrani przyjaciele siadają obok siebie i łączą swoje połówki tworząc serce. Potem każde dziecko z pary mówi swojemu przyjacielowi, co zrobi dla niego, by ten jeszcze bardziej mógł go polubić.

 

12. Trening zadaniowy- „Tworzymy łańcuszek pomocnych dłoni”.

Każde dziecko wybiera kolorową kartkę, na której odrysowuje własną dłoń i ją wycina. Następnie na jednej stronie wypisuje swoje inicjały, a na drugiej planowany sposób pomocy innej osobie (można narysować przykład takiej pomocy). Po zakończonym zadaniu każde dziecko odnosi pracę nauczycielce, która zszywa wszystkie razem tak, by powstał „łańcuszek pomocnych dłoni”. Wieszamy go w pobliżu „kodeksu postępowania”.

 

13.Co to znaczy komuś ufać?

Opowiadanie nauczycielki na podstawie utworu M. Przewoźnika „Drzewo zaufania”.

 

14.Taki sam i inny.

Dzieci siedzą w kręgu. Chętne dziecko wchodzi do środka i krąży między kolegami. Nauczycielka podaje polecenia do wykonania, np.: dotknij wszystkie dziewczynki, wszystkich chłopów, dotknij wszystkie te dzieci, które mają taki sam kolor włosów jak ty, dzieci uśmiechnięte, dzieci smutne. Polecenia należy tak formułować, aby wszystkie dzieci były, chociaż raz dotknięte.


 

15. Co robi ręka?

Na wysokości wzroku dziecka wiszą dwa kartony. Na pierwszym narysowano dziecko wesołe, na drugim smutne. Obok leżą wycięte z kartonu dłonie: małe- dziecięce, duże dorosłego w kolorze żółtym i czarnym. Zadaniem dzieci jest dopasowanie dłoni do postaci dzieci w różnym nastroju. Dzieci przypinają dłonie w różnych miejscach postaci i mówią: szczypie, bije, daje klapsa, głaszcze, przytula, daje prezenty, bierze za rękę.

 

16. Dobry czy zły dotyk.

Dzieci podejmują próbę określenia i nazywania gestów, które wskazywały na sylwetce postaci. Wypowiedzi dzieci: miły, zły, nieprzyjemny, dobry. Wspólne nazywanie gestów i wyeksponowanie napisu „dobry dotyk”, „zły dotyk”.

 

17.Dotyk wokół nas.

Dzieci obdarowują się w parach dobrymi gestami: przytulanie, podawanie ręki, głaskanie. Na sygnał zmieniają partnera.


 

18.Nasze uczucia – praca w zespołach.

Na dywanie rozłożono obrazki przedstawiające osoby dorosłe i dzieci w różnych nastrojach, sytuacjach w kontakcie z innymi, ludzie w różnych zawodach, np.: policjant, strażak. Dzieci podzielone na grupy: dziewczynki i chłopcy. Nauczycielka podaje polecenie do wykonania: Spróbujcie poukładać tak obrazki, aby pasowały do siebie. Popatrzcie dokładnie na osoby i ich miny, zachowania. Dzieci porządkują obrazki określając ich nastrój i przyklejają je na kolorowy papier.


 

19.Oglądamy – opowiadamy.

Po skończonej zabawie nauczycielka przymocowuje kartony z obrazkami na tablicy. Dzieci wskazują i nazywają różne uczucia kojarzące się im z treścią obrazków. Wypowiedzi dzieci: radość, miłość, smutek, złość, uśmiech, strach, przemoc. Wspólna klasyfikacja uczuć na przyjemne- dobre i nieprzyjemne- złe.

 

20. Trudne pytania – ważne odpowiedzi.

  • Co to znaczy komuś ufać?

  • Co to jest zaufanie?

  • Czy znacie taka osobę, które moglibyście powierzyć największy sekret?

  • Dlaczego?

21.Nasze sekrety – praca w zespołach.

Dzieci otrzymują kartki papieru z narysowaną sylwetką po środku. Kończą rysować postać- usta, nos, mimika wg. własnych pomysłów. Zaginają cztery rogi kartki tworząc tzw. sekrety, wśród napisów rozsypani wyrazowej wyszukują nazwy osób, którym zdradziłyby swoją tajemnicę. Napisy naklejają w zgiętych rogach- sekretach.

 

22. Sklepik uczuć.

Nauczycielka rozkłada na każdym stoliku tackę z napisami określającymi cechy charakteru: miły, wesoły, dobry, zły, fajny kumpel, miła, wesoła, dobra, ładna, opiekuńcza, pomysłowy.

Pytania:

  • Zastanówcie się, dlaczego ufacie tym osobom?

  • Może pomogą wam napisy, które przygotowałam. Spróbujcie je odczytać
    i dopasować do odpowiednich osób.

  • Jeśli ktoś ma inny pomysł zapraszam do sklepu uczuć- dzieci pochodzą, określają cechy charakteru bądź zachowania osoby, które umieściły na swojej pracy. Nauczycielka zapisuje wypowiedzi, dzieci przyklejają.

23.Dokończ zdanie.

  • Jestem wesoły kiedy…

  • Jestem zły, gdy…

  • Jestem szczęśliwa gdy…

  • Jestem smutny kiedy…

  • Jestem radosna kiedy…

  • Martwię się kiedy…

  • Smutno mi gdy…

24. Opowiadanie „Nie płacz Aniu”- B. Habzda

Rozmowa na temat bohaterów opowiadania, ocena postępowania, wspólne ustalenie cech złego i dobrego kolegi.

Załączniki:

  • Piosenka „Jak przyjemnie maszerować”, „Nie chce cię znać”.

    Zdania czytane przez nauczyciela:

  • Nie pożyczę swoich zabawek innym kolegom.

  • Pocieszę płaczącą koleżankę.

  • Nie będę częstować cukierkami kolegów, których nie lubię.

  • Do wspólnej zabawy będę zapraszać wszystkie chętne dzieci.

  • Podzielę się klockami z mim kolega. I będziemy razem budować domy
    z klocków.

  • Moimi kredkami będę kolorować sama.

  • Zbije kolegę, gdy będzie mi zabierał zabawki.

 

Kontakt

Przedszkole nr 118
z Oddziałami Integracyjnymi

ul. Nowolipie 31A
01-002 Warszawa

TEL: (22) 838 49 35

e-mail:
p118@edu.um.warszawa.pl
pp118@neostrada.pl

Mapa dojazdu

× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.